25/2/10

Μοναδική Αξία.!

Φλογισμένη μου καρδιά

στάχτη θα γίνεις πάλι

Χαλί γκριζόμαυρο μακρύ
για να σε περπατήσω

Κάθε βήμα, σκόνη να απλωθεί
Με τον αέρα να αναμειχθεί,
Ανάσα για να ζήσω

Έτσι μέσα μου να ξαναμπείς
ανάμνηση να γίνεις

Ήχοι μελαγχολική από τα
δάχτυλα μου θα ηχήσουν

Έστω για λίγο την ψυχή
τρυφερά να σου αγγίξουν

Να μπλεχτείς με τις χορδές
το χώρο να γεμίσεις

Πινελιές ιδρώτα, στο πάτωμα
Της φαντασίας σου εικόνες να αφήσεις

Στιγμές, σχήματα και μουσική
της μοναξιάς το φως αποκαλύπτει

Και ο χρόνος στάχτη πάλι θα τα βρει
Μιας, και όπως όλα αρχίζουν στη ζωή
έτσι πάντα το τέλος ανταμώνουν


pAVe.mEND.!