23/7/11

Με αφορμή των λέξεων που γίναν βιβλία.!


        Επίτρεψέ μου αγαπητέ να σου πω, πως το καλό δεν το συναντάς, το βλέπεις...ή δεν το βλέπεις. Υπάρχει γύρο σου, δίπλα σου. Αναπνέει τον ίδιο αέρα με σένα...Είναι θέμα οπτικής και διαχείρισης.

        Για αυτό μην επιλέγεις να γίνεσαι θύμα των επιλογών που πείρες τότε, παρουσιάζοντάς τες τώρα σαν ρομαντικά - μελαγχολικά γεμάτα συνειδητοποίηση στιχάκια, με σκοπό την ετεροχρονισμένη συγκίνηση - ελπίδα.

        Αποδέξου την αδράνειά σου κάθε φορά που συναντάς τις μνήμες σου και βάλε ένα μικρό λιθαράκι στο αύριο.

        Και τώρα ,μιλάω σε σένα:
Είναι άσκοπο να χτίζεις τοίχους γύρο από τα συναισθήματά σου επειδή κάπου κάποτε το ποτήρι άδειασε και παρέμεινε άδειο.

        Πάλι τα ίδια θα κάνεις γιατί αυτό γράφει το DNA σου.Δεν έχεις πάρα να το αποδεχθείς. Δώσε πνοή στο τίποτα και κάντω κάτι. Ζήσε την στιγμή και χτίσε και άλλες. Κάποιος έχει πει ότι οι στιγμές, καθορίζουν τις ζωές των ανθρώπων.

        Όλοι είμαστε μεταχειρισμένοι. Βάλτω καλά στο μυαλό σου, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είμαστε και ίδιοι. Περιττές σκέψεις υπάρχουν πολλές, αλλά το ένστικτο έχει τον τελευταίο λόγο.

        Η στιγμή μπορεί να διαρκεί μερικά δευτερόλεπτα αλλά μπορεί να διαρκέσει βδομάδες,  μετατρέποντας τις λέξεις σε ζωή.


(Λόγια του Ινδού ιεροκήρυκα που προτρέπει τον κόσμο να πορευτεί στο φωτεινό μονοπάτι της λύτρωσης... Λες και το έχω βρει..!)