17/8/11

Δούναι και Λαβείν.!


Βαρκούλα ξύλινη μικρή 
σου στέλνω να σε ταξιδέψει

Τη σκάλισα κλαδί κλαδί
με όρεξη και αγάπη

Μονάχα λείπει το πανί
πνοή για να κινήσει

Αν θες μικρή μου 
στόλιστο με δυο πανιά

Ραμμένα με τα χέρια σου 
βαμμένα απ' την ψυχή σου

Και ανέβα πάνω να με βρεις 
στο πέλαγος να βγούμε

Ο αέρας τα πανιά σου να χορτάσει
δρόμο η βάρκα μου να ανοίξει

Στου άγνωστου κόσμου μας τη γη
να μας αράξει λίγο

Και όλα τα  "μου λείπεις" που έχουν ειπωθεί 
και αυτά που κρατήσαμε κρυμμένα

Ζωή να γεννούν αληθινή
να χτίζουμε την όμορφη Ημέρα

Ο ήλιος τότε θα φανεί 
και το χαμόγελο θα λάμψει

Καθώς τα δύο ένα θα γενεί 
και πάλι δύο θα' ναι