1/9/11

Η Μικρή μου Άρκτος.!


Αγναντεύω την μοναξιά στα μάτια της ανατολής

Πανδαισία χρωμάτων οι ρομαντικές μου σκέψεις
καθηλώνουν την πλάση γύρο μου

Τα δάκρυά μου, αλμυρά σαν της θάλασσας τις άπειρες σταγόνες 
πνίγουν τις ελπίδες μου 

Μόνος, άφωνος, μελαγχολικός, 
σαν εκείνο το συννεφάκι που πασχίζει να κρύψει
με το μικρό του σώμα
το μεγαλείο της πύρινης μπάλας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου